Missen sociale energiemaatregelen hun doel?

“Sociale energiebesparing daalt en energiemaatregelen voor sociaal kwetsbare groepen missen hun doel”, dat zegt Vlaams Parlementslid en N-VA energiespecialist Andries Gryffroy in zijn persbericht van 5 maart. Die conclusie is oa. gebaseerd op cijfers waaruit blijkt dat het aantal energiescans in 2017 daalt en dat de sociale isolatieprojecten in 2017 een beperkt succes hadden.

Toch is de conclusie van Andries Gyffroy een al te gemakkelijke conclusie volgens KOMOSIE, de koepel van de Energiesnoeiers. Beter is het te kijken naar waarom die maatregelen niet het vooropgestelde succes hadden.

Heeft De Vlaamse regering het afgelopen jaar wel het juiste beleid gevoerd? KOMOSIE stelt 4 maatregelen voor.

Breid de doelgroep uit

Een eerste oorzaak is dat de groep die in aanmerking komt voor de sociale isolatieprojecten veel te beperkt is. Verhuurders herkennen zich niet in de afbakening van de doelgroep. Ze kunnen simpelweg niet weten of ze in aanmerking komen voor het sociale energie-efficiëntieprogramma. En net die verhuurder heeft de touwtjes in handen. Voor sociale isolatieprojecten is het immers niet de maatschappelijk kwetsbare huurder zelf, maar wel de verhuurder die aan zet is en dus overtuigd moet worden van het belang van de maatregel. KOMOSIE pleit er daarom voor om criteria af te bakenen die duidelijk zijn voor de doelgroep.

Voorzie extra middelen voor omkadering

Extra factor: bij elk sociaal isolatieproject zijn 4 à 5 partijen betrokken. De eigenaar, huurder, aannemer, sociaal verhuurkantoor en de projectbegeleider. Afspraken maken en stroomlijnen tussen deze 5 verschillende partijen gaat niet vanzelf, dat vraagt tijd en middelen, maar die ontzorging is cruciaal om de sociale isolatieprojecten te kunnen uitbouwen en op te schalen. Net voor deze cruciale fase heeft de Vlaamse Regering onvoldoende middelen vrijgemaakt.

Gryffroy ziet heil in een laagdrempelig energieloket. Maar zonder de middelen voor de essentiële omkadering van sociale isolatieprojecten, heeft de aanpak geen kans op slagen.

Breid de premies voor sociale isolatie uit

Andere belangrijke oorzaak van het zeer beperkte succes van de sociale isolatieprojecten zijn de beperkte toepassingsmogelijkheden voor de premies. De sociale muurisolatiepremies gelden nu enkel voor spouwmuurisolatie. Zelfs áls de verhuurder op de hoogte is van en in aanmerking komt voor de premie, voldoet slechts een fractie van de woningen op de private huurmarkt aan de voorwaarden voor subsidiëring.

Dus beste regering: waarom niet, net zoals bij gewone energiepremies, ook een scala aan mogelijkheden aanbieden voor de sociale huurmarkt, van spouwmuurisolatie tot muurisolatie langs de binnen- of buitenzijde van de muur?

Voorzie meer sociale arbeidsplaatsen

Het aantal uitgevoerde energiescans daalt. Die daling is klein, maar reëel. Dat heeft alles te maken met de dalende sociale tewerkstelling binnen de sector van de Energiesnoeiers.

Die Energiesnoeiers voeren in de meeste gemeenten de energiescans uit. Voor de aanwerving van medewerkerszijn zij helemaal afhankelijk van het lokale VDAB-kantoor. Die leidt werkzoekenden met een zogenaamde ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ toe naar de vacatures van de Energiesnoeiersbedrijven. En daar knelt het schoentje.

Er worden momenteel nauwelijks geschikte profielen toegeleid naar openstaande vacatures, vanwege een gewijzigde beoordeling over wie nog in aanmerking komt voor sociale tewerkstelling. Daardoor blijven de vacatures lange tijd oningevuld. Het gevolg? Het aantal energiescans daalt en de Energiesnoeiersbedrijven kunnen de continuïteit van de dienstverlening niet langer garanderen. Ook daar draagt de Vlaamse regering een belangrijke verantwoordelijkheid.

Vorige